Bir çiftin, 14 yaşındaki kızlarının okulda başlayan cinsiyet değiştirme sürecinden haberdar edilmemesine dair yürek parçalayan hikayesi

Patricia ve Michael çifti, 14 yaşındaki kızılarının LGBT aktivizmi güden okulu tarafından cinsiyet değişimine nasıl itildiğini ve veliler olarak nasıl denklemin tamamen dışında tutulduklarını anlatıyor.
Bir çiftin, 14 yaşındaki kızlarının okulda başlayan cinsiyet değiştirme sürecinden haberdar edilmemesine dair yürek parçalayan hikayesi


Kaynak: dailymail.co.uk
Erişim tarihi: 17.04.2024

Patricia ve Michael, 14 yaşındaki kızlarının okulun yıllık ödül töreninde kompozisyon yazma ödülü için sıraya girmesinden gurur duyuyorlardı. İki yıl önce yaz döneminin sonunda düzenlenen etkinliği iyi görebilecekleri bir yere oturmak için erkenden gelmişlerdi. Çift, İngiltere'nin kuzeyindeki bu büyük ortaokulun trans hakları lobisi Stonewall'un bir savunucusu olduğunu ve giriş holüne 'LGBT çeşitliliğini' kutlayan posterler astığını zaten biliyordu. Ancak hiçbir şey onları o gün olanlara hazırlayamazdı. Ödülü alan çocuğun, o sabah evden ayrılan kızları Tania olmaması onları şoke etti.

Onun yerine başöğretmen platforma 'Tommi' diye seslendiğinde gri pantolonlu, kıvırcık saçları jöleyle geriye taranmış erkeksi bir figür ortaya çıktı. Çift kısa süre içinde neler olduğunu anladı. Anne Patricia: "Kızım adını ve zamirlerini değiştirmişti. Okulda bir erkek olarak yaşıyordu ve kimse bunu bize söylememişti. Öğretmenler onun hayat değiştiren kararını destekliyorlardı. Bazı personeller kızımızın “değişen cinsiyetini” bizden gizli kutlamıştı. Birkaçı onu kendi yetişkin transseksüel arkadaşlarıyla görüştürmeyi teklif etmişti. Fark ettik ki kızımız, kapsayıcılık ve çeşitlilik konusunda okulun poster çocuğu haline gelmişti. Hatta bir aşamada yeni ismi "Tommi" ile çekilmiş fotoğrafı, okuldaki öğretmenler tarafından transseksüel bir öğrencinin başarı öyküsünün güzel bir örneği olarak sergilendi.” dedi.

Patricia bugün hala bu olayın etkisinde. Ailesinin hikayesini, cinsiyeti konusunda kafa karışıklığı yaşayan çocuk ve ergenlere yönelik NHS bakımına ilişkin uzun süredir beklenen Cass raporunun yayınlanması ışığında Mail haber sitesi ile paylaştı - söz konusu raporun bulguları, 18 yaşın altındakilere yönelik tedavi seçeneklerinin yeniden şekillendirilmesi gerektiğine işaret ediyor.

Bu ufuk açıcı incelemenin ardından, cinsiyet disforisi (cinsiyet hoşnutsuzluğu) yaşayan çocuklar, ergenlik engelleyiciler ve karşı cinsiyet hormon ilaçları gibi ilaçlardan uzaklaştırılarak tedaviye daha bütüncül bir yaklaşım getirilmesi ve diğer hususların yanı sıra ruh sağlıklarına da odaklanılması öngörülüyor. Bu çoğu ebeveyn için sevindirici bir haber. Ancak Patricia temkinli. "Dr. Cass'ın bulguları kızım için çok geç oldu. Tania'nın internette konuştuğu arkadaş grubunun neredeyse tamamı transseksüel. Öğretmenlerinin çoğu Stonewall destekçisi. Okul personeli ise ona ikinci el erkek okul üniformaları bile bağışladı.” diyor öfkeyle.

Toplumsal cinsiyet
Okullarda ebeveynlerin rızası olmaksızın dayatılan toplumsal cinsiyet eğitimi öğrencilerde cinsiyet karmaşasına yol açıyor.

Patricia kızının “cinsiyet değiştirme” arzusundan en çok okulu sorumlu tutuyor. Tania’nın ortaokula başlamadan önce, hem kızlarla hem de erkeklerle oynamaktan mutlu olan, başarılı ve kendine güvenen bir çocuk olduğunu söylüyor. "Hiçbir zaman cinsiyet sıkıntısı belirtisi göstermedi. Ancak ne yazık ki, öğretmenlerini memnun etmek isteyen zeki bir çocuk olarak, diğer kızlar tarafından acımasızca zorbalığa uğradı” diyor Patricia. 

Ancak Patricia, okulun ihanetinin boyutlarını ancak ödül töreninden sonra keşfetti. "Okuldan hiçbir bilgi alamadım. Tüm iletişimde (e-posta veya başka şekilde) kızımdan kız olarak söz ediliyor ve yasal adı kullanılıyordu. Kafam karışmıştı, dehşete düşmüştüm ve bu metamorfozu başlatabilecek herhangi bir şeyi hatırlamaya çalıştım. Bir akşam yemeğinde, 13 yaşındayken, cinsel yönelim ve cinsiyet zamirlerini tartışmaya başladığını hatırladım. Tania daha sonra okulda, şimdi hükümet onaylı ve zorunlu olan ‘İlişkiler ve Cinsel Eğitim’ isimli müfredat aracılığıyla toplumsal cinsiyet eğitimi aldığını söyledi. Biricik kızımız bize zamirlerini seçtiğini ama bunların gizli olduğunu söyledi. Kanım dondu.”

Anne Patricia ve baba Michael, ödül töreninden sonra okulla yüzleştiklerinde düşmanca bir tavırla karşılaştı. Patricia: "Koruma ekibi bizi görmeye geldi ve biz ebeveynlerin hiçbir hakkı olmadığını söyledi. Önemli olan tek şey 'çocuğun sesi' idi. Bize Cass soruşturmasının bulgularının, her ne olursa olsun, okul tarafından tamamen göz ardı edileceği söylendi.” dedi.

Patricia: “Bir toplantı sırasında, bir koruma öğretmeni nasıl hissedeceğimizi umursamadan kızımdan erkek olarak bahsetmeye devam etti. Bu kişisel bir şeydi, sanki ben kendimi kaybetmeden önce ne kadar zorlanabileceğimi görmek için beni yemliyordu.” dedi. Tania'nın ailesi sonunda müdür yardımcısından yardım istedi. İsim ve zamir değişikliklerini geri alması için ona yalvardılar. "Beni dikkatle dinledi, doğru anlarda başını salladı. Ama sonra bize el sallayarak ofisinden çıktı ve bir çocuğun 'güvenli bir şekilde cinsiyet değiştirmesinin' mümkün olduğunu söyledi.”

Tania bu yıl 16. yaş gününde, her ikisi de 40'lı yaşlarında olan anne ve babasının izni olmadan adını Tommi olarak değiştirdi. Artık ağır hizmet tipi asker şortu ve kapüşonlu bir tişört giyiyor, ayaklarında da erkek ayakkabıları var. Dışarı çıktığında erkekler tuvaletini kullanıyor ve ergen bir erkeğe benzemek için kalın bir sesle konuşuyor. Tania (henüz) ergenlik engelleyici ya da karşı cins hormon ilaçları kullanmıyor olsa da annesi onun ruh sağlığı konusunda endişeli.

Patricia: “Bizimle yaşamaya devam ediyor ama bizi ebeveyn olarak reddetti. Aynı şekilde küçük kız kardeşini ve ailenin diğer üyelerini de. Öğretmenler, güçlü aile bağlarının bir çocuğun gelecekteki mutluluğu ve başarısında en baskın faktörlerden biri olduğunun farkına varmalı. Onlar, bu ikisinin arasına kama koyuyorlar.” dedi. Patricia, okulun Tania'nın ergenlik dönemi üzerinde muazzam bir güce sahip olduğunu söylüyor. Onun başına gelenler ise bugün pek çok devlet okulunda ve özel okulda yaşanıyor. Patricia: "Kızımın geleceği hakkında derin bir korku hissetmeden o kırmızı tuğlalı binanın yanına gidemiyorum.” diyor.