Akademi trans ideolojisine meydan okumada neden başarısız oldu?

Transseksüel olduğunu iddia eden çocuk ve gençlere yönelik sağlık hizmetlerine ilişkin uzun süredir beklenen rapor yayınlandı. Cass raporu, trans sağlık hizmetlerinin oldukça zayıf bir kanıt temeline dayandığını ve belirsiz riskler taşıdığını açığa çıkardı.
Akademi trans ideolojisine meydan okumada neden başarısız oldu?


Kaynak: spectator.co.uk
Erişim tarihi: 16.04.2024

Dr. Hilary Cass'in transseksüel olduğunu iddia eden çocuk ve gençlere yönelik sağlık hizmetlerine ilişkin uzun süredir beklenen incelemesi yayınlandı. Cass'in kararı çok ağırdı ve şu ifadelerle açıklandı: "Belirsiz riskleri olan bir tıbbi tedavinin, net bir fayda göstermeyen yayınlanmamış bir araştırmaya dayanılarak kabul edilmesi, normal klinik uygulamadan sapma anlamına gelmektedir.”

Ancak belki de daha da şoke edici olan şu alıntıydı: “Özellikle aşağıdakiler bağlamında olası gidişat ve sonuçlara ilişkin soruları bilgilendirmek için çok az araştırma kanıtı bulunmaktadır: a) fiziksel tedaviler (örneğin ergenliğin başlangıcını bastırmak için ergenlik engelleyici ilaç kullanımı): b) sosyal cinsiyet değişimi (tıbbi müdahale olmaksızın bir çocuğun kıyafetlerle veya farklı bir isimle diğer insanlara kendini karşı cinsiyet olarak sunması) ve; c) beraberinde gelen OSB [Otistik Spektrum Bozukluğu].”

Bu şoke edici çünkü esasen bu alıntı ilk kez Cass raporunda yer almıyor. Bunun yerine, skandalın merkezindeki NHS vakfı Tavistock cinsiyet kliniği tarafından 2019 yılında sunulan bir fon başvurusundan geliyor. Dolayısıyla Tavistock kliniğinin 2019 yılına kadar bu tedavilerin uzun vadeli etkileri hakkında yeterli kanıt olmadığını bildiği açıktır. 

Ancak Cinsiyet Değiştirme Hizmeti Kliniği (GIDS) ergenlik engelleyicileri reçete etmeye devam etmiştir. Hibe başvurusu ise başarılı olmuş ve 2019 yılında Ulusal Sağlık ve Bakım Araştırmaları Enstitüsü (NIHR) tarafından finanse edilmiştir. Ayrıca Oxford Üniversitesi'nde, transseksüel sağlık hizmetlerinde 'cis (trans olmayan) cehaletinin' nasıl ortaya çıktığına dair bir teori geliştirmek için ‘eleştirel ırk bursu üzerine inşa edilen' bir proje de finanse edilmiştir. Üçüncü bir projede ise yetişkinlere yönelik cinsiyet kliniği hizmetleri incelenmiştir. Proje 2021 yılında tamamlanmış olmasına rağmen, NIHR'nin web sitesinde bildirilen herhangi bir sonuç yayını bulunmuyor. Bu projelere verilen hibe ise toplam 3,3 milyon £'dur.

Tavistock hakkındaki endişeler ilk olarak 2004 yılında ihbarcı hemşire Sue Evans tarafından dile getirilmiştir. Ancak yirmi yıl sonra Cass raporu, trans ergenler için ergenlik engelleyicilerin ve karşı cinsiyet hormonlarının yarar ve zararlarının hala bilinmediğini ve sistematik bir literatür taramasının bunu 'zayıf çalışma modeli, yetersiz takip süreleri ve sonuçların raporlanmasında objektiflik eksikliğine' bağladığını tespit etmiştir.

Trans sağlığı konusunda titiz araştırmalara duyulan ihtiyaç ve cömert hibe fonlarının varlığı göz önüne alındığında, akademisyenler neden şimdiye kadar bunu yapmadı? Bunun temel nedenlerinden biri, üniversitelerdeki akademik özgürlüğün erozyona uğramasıdır. “Cinsiyet kimliği” ortodoksisini sorgulamaya cesaret eden herhangi bir akademisyen, araştırma sürecinin her aşamasında engellerle karşılaşmıştır. Örneğin, Bath Spa Üniversitesi'nin etik kurulu, "politik açıdan yanlış" bir araştırma yapmanın üniversite için risk oluşturacağı gerekçesiyle gençler arasında cinsiyet değiştirmeye ilişkin bir araştırmayı engellemişti. Sosyal bulaşmanın cinsiyet kliniklerine başvuruların artmasında bir faktör olabileceği hipotezini ortaya atan bildiğimiz ilk çalışma ise 'nefret söylemi' olarak kınanmış ve çalışmayı yayınlayan derginin özür dilemesine ve sonuçlar değişmemesine rağmen bir düzeltme yayınlamakta ısrar edilmesine yol açmıştı. Akademisyenler ('biyolojik erkek' terimini kullandıkları için) araştırmalarının fonlanmaması için kampanyalarla karşılaştı, biyolojik cinsiyet hakkında konuşmak transfobik olarak görüldüğü için makaleleri reddedildi ve tamamen ilgisiz konular hakkında konuşmaya davet edildiklerinde bile herhangi bir platformda yer alamadılar.

Akademik yaşam her yönüyle etkilendi. Engelli bir akademisyen olan Michele Moore, herkesin yanlış bedende doğabileceği fikrine ilişkin kuşkuları nedeniyle bir derginin editörlüğünden atılma girişimleriyle karşı karşıya kaldı. Psikoterapi öğrencisi James Esses ise, yüksek lisans dersinden atıldı ve cinsiyeti konusunda kafa karışıklığı yaşayan çocukların tıbbi bir yola sokulmak yerine danışmanlık almaları gerektiği görüşünün 'geçerli' bir profesyonel görüş olduğunu kabul ettirmek için Birleşik Krallık Psikoterapi Konseyi'ne dava açmak zorunda kaldı. Kathleen Stock isimli akademisyen için bu karalama kampanyası profesyonel hayatının çok ötesine geçti ve polis tarafından kampüsten uzak durması ve evine güvenlik kamerası yerleştirmesi tavsiye edildi.

Oysaki eleştiri özgürlüğü bilimin temelindedir. Filozof Karl Popper bilimsel inançların çürütülebilir olduğunu ve inançları test etmek için yapılabilecek bazı deneyler olması gerektiğini savunmuştur. Eleştirilemeyen bir inanç çürütülemez ve dolayısıyla bilim olamaz. Eleştirmenlerin susturulması bilime aykırıdır. Bir bilim adamı fikirlerini en ciddi incelemelere tabi tutmalı ve başkalarının incelemesini de memnuniyetle karşılamalıdır.

Ödül, bilimdeki en büyük keşiflerin bir zamanlar inandığımız şeylerin yanlış olduğunu kabul ettiğimizde ortaya çıkar. Örneğin Galileo bilim tarihinde sadece dehasıyla değil, aynı zamanda meydan okumasıyla da kahraman bir figürdür. Güneş merkezcilik teorisini destekleyerek hem insan sezgisine hem de Engizisyon'a meydan okumuştur. Sapkınlık suçlamasıyla cezalandırılmış ve hayatının geri kalanını ev hapsinde geçirmiştir. Yine de Galileo bu tartışmayı tartışmasız bir şekilde kazanmıştır.

Neyse ki, bazı akademisyenler de toplumsal cinsiyet ideolojisi karşısında bilimi savunacak cesareti göstermiştir. Bu akademisyenlerden biri Oxford'da sosyolog olan Michael Biggs'dir. Biggs, 2019 yılında GIDS'in ergenlik engelleyicilerinin etkinliğine ilişkin bir deneme yürüttüğünü ancak olumsuz sonuçları hiçbir zaman yayınlamadığını ilk kez ortaya çıkarmıştır. Biggs ayrıca ergenlik engelleyicilerin intihar riskini önemli ölçüde azalttığı yönündeki iddiaların zayıf kanıtları olduğunu ortaya koymuştur. Bu çok önemli bir adımdır çünkü ebeveynlere, trans aktivistlerin iddia ettiği gibi 'yaşayan bir oğul ya da ölü bir kız' arasında seçim yapmak zorunda olmadıklarını göstermiştir. Biggs'in intihara ilişkin makalesi Lancet, Archives of Suicide Research, Archives of Disease in Childhood, British Medical Journal ve PLOS One gibi tıbbi ve bilimsel araştırmaların yayınlandığı dergiler tarafından reddedilmiştir. Araştırması için hiçbir fon alamamıştır. Moda ideolojinin gidişatına karşı çıkmak, hibe gelirlerine ve en iyi dergilerde yayınlanan makalelerin hacmine göre değerlendirilen akademisyenler için zorlu bir yoldur.

Ancak günümüzde Cass'in raporuyla birlikte, bilimin transseksüel sağlık hizmetlerine uygulanması nihayet ana akım haline geldi. Elbette bu herkesin hoşuna gitmeyecektir. Cass'in sözleriyle: "Bazıları klinik yaklaşımın bir sosyal adalet modeline dayanması gerektiğini düşünse de, NHS kanıta dayalı bir şekilde çalışmaktadır.”

Ancak bu, transseksüel sağlık hizmetleri konusundaki tartışmaların sona erdiği anlamına gelmiyor. Bilim tartışmalardan doğar. Planlanan çalışmalardan elde edilen kanıtlar ortaya çıktıkça, tartışılacak daha çok şey olacaktır. Önemli olan, kanıtlara açık bir zihinle ve yanlış olduğunun kanıtlanması isteğiyle yaklaşmamızdır.