Okul kuralları transseksüeller için geçersiz mi?

LGBT ideolojisine hizmet eden okullarda transseksüel öğrencilerin ödev, devamsızlık ve kıyafet sorumlulukları görmezden geliniyor ve diledikleri ismi kullanmalarına müsaade ediliyor.
Okul kuralları transseksüeller için geçersiz mi?

 

Erişim Tarihi: 02.04.2023

Kaynak: pitt.substack.com

 

Ergenlik dönemindeki oğlum iki buçuk yıl önce transseksüel olduğunu söyledi. Bu ona yeni bir dünyanın kapılarını açtı. Ebeveynlerinin önerilerinin veya taleplerinin, teşvik edici öğretmenler ve danışmanlar tarafından gölgede bırakıldığı bir yalan dünyasıydı bu. Neden bu yalanı bırakmak istesin ki? Okulda kıyafet kurallarına uymak zorunda olmayan tek kişiydi. Okuldaki gösteriler için resmi kıyafet kuralı olduğunda, üzerinde yazılar olan bir sweatshirt giyiyordu. Kimsenin onun ne giydiğini umursamadığını iddia ediyordu. Ama ailesinin umurundaydı. 

Ödevlerini zamanında teslim etmez ya da bazen hiç yapmazdı. Öğretmenleri ona ek süre tanırdı. Hatta bazı ödevleri yapmadan not alırdı. "Trans çocuk" için her şey mübahtı. Yaptıklarından bu şekilde paçayı sıyırması yetişkin olduğunda ona nasıl yardımcı olacaktı? Öğretmeni bu konuda endişelenmiyordu. Ama ailesi endişelendi.

Oğlumun okula gitmesi bile gerekmiyordu. İstediği kadar dersi ekebiliyordu. Kaç gün devamsızlık yapacağına dair bir kural yoktu. Aslında okulun bu konuda bir kural vardı, ama oğlum için geçerli değildi. Daha çok uyuyabilmek için ilk derslere girmeyi bıraktı. Okulun son ayının tamamını kaçırdı. Yine de en iyi notları aldı. Bunu başka hangi çocuğa yapıyorlar? Bunu gören diğer çocuklar ne düşünüyor? Çocuklara adalet bilinci böyle mi veriliyor? Okul ebeveynlerden yana olmadığında bir çocuğun okula gitmesini sağlamak çok zor. Okula gitme konusunda onunla kavga etmeyi bıraktık, çünkü okuldan hiçbir sonuç çıkmayacağını biliyorduk ve ilişkimizi sürdürmemiz gerekiyordu, yoksa parıltılı trans dünyasındaki başka bir aile onu hemen kapıp bizden çalabilirdi.

Oğlum bugün mezun oldu. Neyse ki artık teşvik edici ve zararlı öğretmenlerden ve danışmanlardan uzakta olacak. Bu öğretmenler ve danışmanlar oğluma karşı nazik davrandıklarını mı düşünüyorlardı? Bunun adı nezaket değil. Bunun adı manipülasyon. Yaptıkları şey, kendilerine emanet edilen bir çocuğu hayata hazırlıksız bırakarak sorunlu bir geleceğin içine atmaktan başka bir şey değil. Bu çocuğu sorumluluk almadığı, sorgulanmadan bir uca itildiği ve bu yüzden kayrıldığı bir dünya beklemiyor. Yetişkin olduğunda ve ona öğretilen parıltılı yalan dünya yerine gerçek dünyayla karşılaştığında yaşayacağı hayal kırıklığını ben düşünüyorum. Ama o sözde danışmanlar düşünmüyor.

Transseksüel olduğunu söyleyen öğrencilere okullarda özel muamele gösteriliyor.

Okul oğlumuzla aramıza girdi. Danışman, oğlumun "istismarcı" ebeveynlerinden uzakta yeni bir ev bulmasına bile yardımcı olmaya çalıştı. Hatta oğlumun "yeni" hayatına başlamasını sağlayacak konut, hukuki yardım ve sağlık sigortası bulmasına yardımcı olmak için onun adına yerel LGBT merkezini bile aradı. Neyse ki oğlum bu “yeni” hayatı seçmedi. Ama ya seçseydi? Oğlumuzun hormon tedavisinden ve ameliyattan zarar görmesini istemediğimiz için istismarcı olarak görüldük. Onun yetişkinliğe sağlıklı bir şekilde geçmesini istedik diye istismarcılıkla suçlandık.

Ama benim gördüğüm kadarıyla istismar tam tersi yönde gerçekleşiyor. İstismara uğrayanlar biz ebeveynleriz. Oğlumuzun gerçekleri anlayıp anlayamayacağını görmek için sakin ve sevgi dolu kalmaya çalıştık. Ancak bu süreçte oğlumuz okuldaki öğretmenler ve danışmanlar tarafından ebeveynlerine kötü davranması için teşvik edildi. Ebeveynler olarak konumumuz, çocuğumuzun ebeveynlerinin en iyisini bilmediğini düşünmesiyle baltalandı. Bunu ona kim öğretti? Devlet çocuğumuzu yetiştirme sorumluluğumuzu devralmaya karar verdi. Peki bu çocuk bir yetişkin olduğunda ve bu yapılanlar olumsuz sonuçlar doğurduğunda kim onun yanında olacak? Doğru, sadece biz, ailesi.

Bugün mezuniyet töreninde bu tacizci okul, diplomasını alması için oğlumu çağırdığında onun kendine seçtiği kız ismini kullandı. Oğlum okula başladığında mezuniyet törenini bu şekilde hayal etmemiştim. Kocam ve ben oğlumuzu alkışlayamadık bile. Şaşkın bir şekilde sessizce oturduk. Okul oğlumuzun adını bile bizden aldı. Oğlumuz okul yıllığında kız ismiyle yer aldı. Bir gün buna pişman olacak mı? Kesinlikle evet. Ama ne yazık ki buna engel olamadık.

Oğlumuz mezuniyet için bizimle plan yapmak istemedi. Tüm arkadaşları aileleriyle birlikte olacaktı. Arkadaşları evimize bile gelmiyordu. Hormon almasını kabul etmediğimiz için değersiz görülüyorduk. Onu kısırlaştıracak ve cinsel işlevini ortadan kaldıracak haplar almasını istemediğimiz için düşman ilan edildik. Bu benim yetiştirdiğim çocuk değil ve biliyorum ki onun da elinden bir şey gelmiyor. Beyni yıkanmış. Tanıdığım çocuğun geri gelmesini çok istiyorum. Döndüğünde ailesi burada olacak.

Sonuç ne olursa olsun, biz suçlanacağız. Çocuğunuzu yetiştirme işini devlet üstlenirse böyle olur. Devlet transseksüeller için hiçbir kural koymuyor. Sınırlar belirlemiyor. Devletin korkunç bir ebeveyn olduğu ortaya çıktı. Çocuklarının kendi hayatlarını diledikleri gibi yönetmelerine izin veriyorlar ve bu izin verici ebeveynliğin sonuçlarını bir gün çocuklarımız ve bugün biz ebeveynler ödeyeceğiz. Bunun nasıl sonuçlanacağını merak ediyorum. Eskiden okullar son sınıf öğrencilerini yetişkinliğe zarafetle adım atabilecek şekilde mezun ederdi. Benim çocuğumun ise yetişkinlik hakkında hiçbir fikri yok.