Genç kızların transseksüellik iddiasıyla cinsiyet değiştirmelerinde akran bulaşıcılığı nasıl bir rol oynuyor?

Sosyal yaşamları yetersizlik duygularının kol gezdiği ve arkadaş edinme mücadelesinin hiç bitmediği çevrimiçi ortamlarda geçen gençler için transseksüellik bir çözümmüş gibi yansıtılıyor.
Genç kızların transseksüellik iddiasıyla cinsiyet değiştirmelerinde akran bulaşıcılığı nasıl bir rol oynuyor?

 

Erişim tarihi: 08.05.2023

Abigail Shrier, New York Post

 

Son on yılda "cinsiyet disforisi" (kişinin cinsiyetinden duyduğu hoşnutsuzluk) teşhisi Batı'da patlama yaptı. 2016 ve 2017 yılları arasında ABD'de kadınlara yönelik cinsiyet değiştirme ameliyatlarının sayısı dört katına çıktı. Birleşik Krallık'ta ise genç kızlarda cinsiyet disforisi oranları önceki on yıla göre yüzde 4.400 arttı. Tipik olarak erken çocukluk döneminde başlayan ve çoğunlukla erkekleri etkileyen bir rahatsızlık, aniden yeni bir baskın demografiye sahip oldu: genç kızlar.

2016 yılında Brown Üniversitesi halk sağlığı araştırmacısı Lisa Littman, sosyal medyada gezinirken Rhode Island'daki küçük kasabada hepsi aynı arkadaş grubundan bir grup genç kızın transseksüel olduklarını ilan ettiğini fark etti. Bu istatistiksel olasılıksızlık karşısında meraklanan Littman, bu fenomeni incelemeye başladı ve 2018'de sonuçları yayınladı. Transseksüelliğin ergenlik çağındaki kadınlar arasında bir akran bulaşı haline geldiğini saptadı. Bir zamanlar vücutlarını kesen ya da anoreksiya olan kaygı içindeki orta sınıf kızlar artık göğüs bağlayıcı takıyor, testosteron alıyor ve gönüllü olarak çift mastektomi (her iki göğsün de cerrahi olarak alındığı transseksüel ameliyatı) yaptırıyordu.

Genç kızları bu akıntıya kapılan dört düzineden fazla aileyle görüştüm. Hikayeleri aynı modeli izliyor: Kaygı ve depresyonun başladığı ergenlik çağına kadar cinsiyetiyle ilgili herhangi bir rahatsızlık ifade etmeyen genç kız, arkadaş edinmek için mücadele eder. Sosyal medyaya dalar ve transseksüel guruları keşfeder. Ya da okulu cinsiyet ideolojisini aşılayan bir toplantı düzenler veya cinsiyet ideolojisini zorlayan bir kulübe ev sahipliği yapar. Kız ilk başta yeni bir erkek ismi kullanmayı dener. Okulu onu cesaretlendirir ve kız tüm bunları ailesinden gizli tutar. Sonra, daha fazlasını ister.

Pek çok kadın bir zamanlar benim gibi "erkek Fatmaydı", annelerinin giydirdiği çiçekli elbise gibi kadınsı şeyler onları rahatsız ediyordu. Ancak her genç kızın size söyleyeceği gibi artık "erkek Fatmalar" yok. Onun yerine "agender"dan (bir cinsiyetinin olmadığını söyleyen) "non-binary"ye (iki cinsiyeti de reddeden, cinsiyetsiz olduğunu iddia eden kişi), "gender fluid"den (cinsiyeti ileri geri değişebilen) "trans"a (cinsiyet değiştiren) kadar uzanan sonsuz bir cinsiyet kategorileri silsilesi var. Kadınsılığı "kusurlu" kızlar bu seçenekleri değerlendirmeye teşvik ediliyor.

Yazar J.K. Rowling'in kısa süre önce yazdığı bir blog yazısı ortalığı karıştırdı (ama pek çok kadın tarafından tasdik edildi): "Eğer [gençken] yakın çevremde bulamadığım topluluk ve sempatiyi internette bulsaydım, babamın açıkça tercih edeceğini söylediği oğluna dönüşmeye ikna olabileceğime inanıyorum."

Transseksüel
2016 ve 2017 yılları arasında ABD'de transseksüel olduğu düşüncesiyle cinsiyet ameliyatı olan kadınların sayısı dört katına çıkmıştır.

Geçtiğimiz yılı trans yetişkinler, trans gençler ve ebeveynlerinin yanı sıra cinsiyet disforisi uzmanları, cinsiyet terapistleri, devlet okulu öğretmenleri, cinsiyet cerrahları, endokrinologlar ve detranslarla (cinsiyet değiştirdikten sonra pişman olarak esas cinsiyetine dönenler) tanışarak geçirdim. Detranslarla ilgili çalışmalar henüz yeni yapılıyor ve net sayılara ulaşmak zor olsa da Reddit'teki "detrans" grubunun yaklaşık 51.000 üyesi var. 

Desmond adında bir detrans, testosteron kullanımının şiddetli rahim ağrısına yol açtığını ve histerektomi (rahmin alındığı transseksüel ameliyatı) operasyonu geçirmek zorunda kaldığını söyledi. "O noktada kimse bana gerçekten yardım etmedi" dedi. "Hormonlara ittirilmeme, ameliyat düşüncesinin kafama sokulmasına, 'Evet, bu seni daha mutlu edecek, bu hayatını kolaylaştıracak, bu depresyonundan kurtulmanı sağlayacak, bu gerçek benliğin olmana yardımcı olacak' düşüncelerine karşı o kadar kolaylaştırıcı davrandılar ki inanamıyorum. Halbuki bunları gerçek benliğimi yeniden bulmadan önce kendimden kaçmanın bir yolu olarak gördüğümü incelemeleri gerekirdi."

Günümüzde hem kadınlık daha az cazip hale geldi hem de gerçek acılar çeken kafası karışık gençler için sosyal ve tıbbi cinsiyet değişimine giden yol kayganlaştı. Devlet okulları yüz kızartacak bir şevkle cinsiyet ideolojisini yayıyor. Transseksüel sosyal medya guruları testosteronun yarattığı coşkuyu övüyor ve Planlı Ebeveynlik (Planned Parenthood; nüfus planlaması, doğum kontrolü ve cinsiyet değişimi ile ilgilenen, LGBT aktivizmi güden kuruluş) merkezleri en büyük testosteron tedarikçilerinden biri. Riskler hakkında bilgi veriyorlar, ancak "bilgilendirilmiş rıza" temelinde (yani, herhangi bir terapist notu gerekmiyor ve esasen hastanın kendi teşhisine dayanarak verilen çok ciddi bir ilaçla klinikten ayrılıyorsunuz). Yüzlerce plastik cerrah, 16 yaşından küçük kızlara terapist sevk notu bile olmadan tıbbi açıdan tamamen gereksiz çift mastektomi yapmaktan mutluluk duyuyor.

Günümüz gençleri, önceki nesillere kıyasla arkadaşlarıyla yüz yüze çok daha az zaman geçiriyor. Sosyal yaşamlarının çoğu, yetersizlik duygularının kol gezdiği ve "arkadaş" edinme ve "arkadaş" kalma mücadelesinin hiç bitmediği çevrimiçi ortamda geçiyor. Arkadaş ve takipçi kazanmanın en kesin yollarından biri göz alıcı yeni bir cinsel etiket ilan etmektir ve öyle de yapıyorlar. Artık yalnız hissetmemek için her şeyi yapıyorlar.

Ancak bu kızların çoğu için yeni kimlik bir tedavi sağlamıyor. Cinsiyet yolculuklarını tetikleyen sıkıntı devam ediyor. Ergenlik döneminin tedavisi yoktur. Kör edici kafa karışıklığı içinde yol alır ve çığlık atarız çünkü büyümekten başka çaremiz yoktur.